الگوریتم پنگوِِئن

«لینک‌ها رأی اعتماد وب هستند»؛ جمله‌ای که سال‌ها پیش توسط یکی از مهندسان گوگل مطرح شد، اما واقعیت امروز چیز دیگری را نشان می‌دهد. اگر لینک‌ها رأی اعتمادند، چرا هزاران سایت با هزاران بک‌لینک، ناگهان از نتایج گوگل ناپدید شدند؟ آمارها شوکه‌کننده‌اند: با معرفی الگوریتم پنگوئن، برخی سایت‌ها تا ۸۰٪ ترافیک ارگانیک خود را یک‌شبه از دست دادند—نه به‌خاطر محتوای بد، بلکه به‌دلیل لینک‌هایی که زمانی «هوشمندانه» به نظر می‌رسیدند. سال‌ها به ما گفته بودند هرچه لینک بیشتر، رتبه بهتر؛ اما این باور رایج، یکی از پرهزینه‌ترین اشتباهات تاریخ سئو بود. پنگوئن درست مثل یک بازرس نامرئی، وارد پروفایل لینک سایت‌ها شد و لینک‌های مصنوعی، پولی و دست‌کاری‌شده را مثل دومینو فرو ریخت. اگر تا امروز نگران بک‌لینک‌هایت بوده‌ای، اگر شک داری که لینک‌سازی واقعاً به نفع سایتت است یا نه، پیشنهاد می‌کنم ادامه این مطلب را بخوانی؛ چون قرار است بفهمی پنگوئن دقیقاً چه چیزی را جریمه می‌کند، به چه لینک‌هایی اعتماد دارد و چطور می‌توان به‌جای ترس از این الگوریتم، از آن به‌عنوان یک مزیت رقابتی استفاده کرد.

فیلتر موضوعی

اشتراک گذاری

راهنمای مقاله

الگوریتم پنگوئن چیست و چرا لینک‌سازی را برای همیشه تغییر داد؟

الگوریتم پنگوئن پاسخی مستقیم به یکی از بزرگ‌ترین سوءاستفاده‌های تاریخ سئو بود؛ زمانی که بسیاری از وب‌سایت‌ها به‌جای جلب اعتماد واقعی، با خرید بک‌لینک، شبکه‌های لینک‌سازی و ترفندهای کلاه سیاه تلاش می‌کردند گوگل را دور بزنند. در سال ۲۰۱۲، گوگل با معرفی این الگوریتم ضداسپم، به‌طور رسمی اعلام کرد که دیگر تعداد لینک‌ها به‌تنهایی معیار اعتبار نیست؛ بلکه منطق، طبیعی‌بودن و کیفیت لینک‌ها اهمیت اصلی را دارد. کمی بعد، مت کاتس در توییتی این به‌روزرسانی را «پنگوئن» نامید؛ نامی که اگرچه فلسفه رسمی آن هرگز توضیح داده نشد، اما به‌خوبی با ماهیت این الگوریتم هم‌خوانی داشت: آرام، دقیق و بی‌رحم در برابر تقلب.

پنگوئن بر این اصل ساده بنا شده است که هر بک‌لینک یک رأی اعتماد است؛ رأیی که باید داوطلبانه و طبیعی صادر شود، نه با پول یا اجبار. در دورانی که فقط الگوریتم پاندا فعال بود، بسیاری از سایت‌ها با محتوای طولانی و تکرار کلمات کلیدی می‌توانستند رتبه بگیرند. گوگل برای تشخیص واقعی کیفیت، به سیگنال قوی‌تری نیاز داشت و لینک‌ها بهترین گزینه بودند. اما وقتی این رأی‌ها خریدنی شد، پنگوئن وارد بازی شد تا تشخیص دهد کدام رأی واقعی است و کدام جعلی.

نکته مهم اینجاست که پنگوئن فقط به «تعداد» بک‌لینک‌ها نگاه نمی‌کند؛ بلکه الگوی لینک‌سازی را بررسی می‌کند. لینک گرفتن بیش از حد از سایت‌های خاص، استفاده افراطی از انکرتکست‌های یکسان (معمولاً دقیقاً همان کلمه کلیدی اصلی)، یا تمرکز غیرطبیعی روی سایت‌های به‌ظاهر معتبر، همگی می‌توانند سیگنال خطر باشند. از نگاه پنگوئن، لینک سالم لینکی است که در یک مسیر طبیعی، متنوع و منطقی شکل گرفته باشد.

در واقع، الگوریتم پنگوئن گوگل را از یک شمارنده لینک ساده، به یک تحلیل‌گر اعتماد تبدیل کرد. از آن لحظه به بعد، لینک‌سازی دیگر یک مسابقه عددی نبود؛ بلکه آزمونی برای سنجش اعتبار، ارتباط معنایی و صداقت وب‌سایت‌ها شد. هر سایتی که این واقعیت را نپذیرد، دیر یا زود متوجه خواهد شد که پنگوئن اشتباهات را فراموش نمی‌کند.

وظیفه اصلی الگوریتم پنگوئن چیست و دقیقاً با چه چیزی می‌جنگد؟

الگوریتم پنگوئن را می‌توان واکنش مستقیم گوگل به سوءاستفاده از اعتماد دانست. وقتی الگوریتم پاندا برای مقابله با محتوای بی‌کیفیت معرفی شد، گوگل خیلی زود متوجه شد که مشکل فقط محتوا نیست؛ هنوز سایت‌هایی بودند که بدون ارزش واقعی، با تکیه بر لینک‌سازی‌های دست‌کاری‌شده در صدر نتایج می‌درخشیدند. مت کاتس در کنفرانس SMX سال ۲۰۱۲ دقیقاً به همین نقطه اشاره کرد؛ جایی که گوگل فهمید مبارزه با اسپم، به الگوریتمی فراتر از پاندا نیاز دارد و این‌گونه پنگوئن متولد شد.

وظیفه اصلی الگوریتم پنگوئن، کاهش اثرگذاری تکنیک‌های سئو کلاه سیاه در لینک‌سازی و بازگرداندن کنترل نتایج به دست گوگل بود. پنگوئن با درک الگوی طبیعی لینک‌ها، توانست تفاوت بین لینک‌هایی که از روی اعتماد واقعی ایجاد شده‌اند و لینک‌هایی که صرفاً خریداری یا ساخته شده‌اند را تشخیص دهد. نتیجه کاملاً روشن بود: سایت‌هایی که بک‌لینک‌های معتبر، متنوع و مرتبط داشتند رشد کردند و آن‌هایی که به سراغ لینک‌های اسپم، شبکه‌های وبلاگی خصوصی (PBN) یا الگوهای مشکوک رفته بودند، سقوط کردند.

در نسخه‌های ابتدایی، تمرکز پنگوئن تقریباً به‌طور کامل روی لینک‌های ورودی بود؛ یعنی این‌که چه سایت‌هایی به شما لینک داده‌اند و این لینک‌ها با چه الگویی ساخته شده‌اند. اما با تکامل الگوریتم، دامنه بررسی گسترده‌تر شد و لینک‌های خروجی و حتی ساختار لینک‌سازی داخلی نیز وارد دایره توجه پنگوئن شدند. این تغییر نشان داد که گوگل به‌دنبال بررسی «رفتار کلی لینک‌ها»ست، نه فقط تعداد آن‌ها.

نکته مهم دیگر این است که پنگوئن فقط به لینک‌ها محدود نماند. یکی از وظایف جانبی اما حیاتی آن، مقابله با بمباران کلمات کلیدی (Keyword Stuffing) بود؛ تکنیکی که زمانی تصور می‌شد با تکرار درصدی مشخص از یک کلمه، می‌توان جایگاه گرفت. پنگوئن این منطق قدیمی را بی‌اعتبار کرد و نشان داد که تکرار افراطی کلمات کلیدی، نه نشانه بهینه‌سازی، بلکه سیگنال تقلب است. از این نقطه به بعد، گوگل به سراغ روش‌های معنایی و هوشمندانه‌تری برای درک موضوع صفحات رفت.

از نظر اجرایی، پنگوئن معمولاً صفحه‌محور عمل می‌کند؛ یعنی صفحات خاطی را هدف می‌گیرد، نه لزوماً کل سایت را. اما چون اعتبار کلی دامنه از عملکرد صفحاتش تغذیه می‌شود، جریمه یا افت رتبه چند صفحه مهم می‌تواند اثر دومینویی روی کل سایت بگذارد. به زبان ساده، پنگوئن یادآوری می‌کند که لینک‌سازی دیگر یک بازی پرریسک است:
یا طبیعی و هوشمندانه انجام می‌شود، یا دیر یا زود هزینه‌اش پرداخت خواهد شد.

به‌روزرسانی‌های الگوریتم پنگوئن؛ از ضربه‌های ناگهانی تا نظارت لحظه‌ای

وقتی الگوریتم پنگوئن در سال ۲۰۱۲ برای اولین‌بار معرفی شد، بسیاری از فعالان سئو آن را یک زلزله واقعی توصیف کردند. طبق آمار رسمی گوگل، نسخه اولیه پنگوئن حدود ۳٪ از نتایج جستجو را مستقیماً تحت تأثیر قرار داد؛ عددی که در مقیاس گوگل، بسیار قابل‌توجه بود. اما نکته مهم اینجاست که پنگوئن یک پروژه یک‌باره نبود. این الگوریتم به‌صورت مرحله‌ای رشد کرد و با هر به‌روزرسانی، دایره شناسایی لینک‌های اسپم را گسترده‌تر و دقیق‌تر کرد. تنها یک سال بعد، در مه ۲۰۱۳، به‌روزرسانی بعدی باعث شد ۲.۳٪ دیگر از نتایج جستجو دستخوش تغییر شوند.

گوگل در طول سال‌ها بارها الگوریتم پنگوئن را به‌روزرسانی کرد؛ برخی از این تغییرات به‌صورت رسمی اعلام شدند و برخی دیگر بی‌سروصدا اجرا شدند. این رویکرد نشان می‌داد که پنگوئن در حال تبدیل شدن از یک ابزار تنبیهی ساده، به یک سیستم هوشمند تحلیل رفتار لینک‌ها است.

در نسخه 1.1 (مارس ۲۰۱۲)، تمرکز اصلی روی به‌روزرسانی داده‌ها بود، نه تغییر هسته. سایت‌هایی که به‌سرعت لینک‌های اسپم خود را حذف کرده بودند، فرصت بازگشت پیدا کردند و در مقابل، سایت‌هایی که در مرحله اول از دید گوگل پنهان مانده بودند، شناسایی شدند.
در نسخه 1.2 (اکتبر ۲۰۱۲)، پنگوئن از مرز زبان انگلیسی عبور کرد و سایت‌های چندزبانه را هم وارد بازی کرد؛ پیامی روشن که نشان می‌داد لینک‌سازی اسپم یک مسئله جهانی است.

اما نقطه عطف واقعی، پنگوئن 2.0 (مه ۲۰۱۳) بود. در این نسخه، تغییرات به هسته الگوریتم رسید. گوگل دیگر فقط صفحه اصلی یا دسته‌بندی‌ها را بررسی نمی‌کرد؛ بلکه تمام صفحات سایت را برای کشف الگوهای لینک‌سازی غیرطبیعی زیر ذره‌بین برد. همین تغییر باعث شد بسیاری از سایت‌ها که تصور می‌کردند لینک‌سازی در صفحات داخلی امن‌تر است، غافلگیر شوند.

نسخه 2.1 (اکتبر ۲۰۱۳) و سپس 3.0 (اکتبر ۲۰۱۴) بیشتر نقش تصحیح و پالایش داشتند. گوگل در این دوره نشان داد که اگر سایتی اشتباهات خود را اصلاح کند، امکان بخشش وجود دارد؛ اما هم‌زمان سایت‌هایی که همچنان از تکنیک‌های کلاه سیاه استفاده می‌کردند، دیر یا زود شناسایی می‌شدند.

سرانجام در سپتامبر ۲۰۱۶، گوگل نسخه پنگوئن 4.0 را منتشر کرد؛ نسخه‌ای که مسیر این الگوریتم را برای همیشه تغییر داد. پنگوئن به هسته اصلی الگوریتم گوگل منتقل شد و از این پس، به‌جای آپدیت‌های مقطعی، به‌صورت لحظه‌ای (Real-time) عمل کرد. مهم‌تر از آن، نگاه گوگل به «مجازات» تغییر کرد؛ به‌جای تنزل شدید رتبه، در بسیاری از موارد لینک‌های بی‌اعتبار صرفاً بی‌اثر می‌شوند. الگوهایی مثل تکرار افراطی انکرتکست یا عدم تعادل بین لینک‌های فالو و نوفالو، حالا بیشتر باعث نادیده گرفته شدن لینک‌ها می‌شوند تا جریمه مستقیم سایت.

امروز دیگر خبری از اعلام رسمی آپدیت‌های پنگوئن نیست؛ نه به این دلیل که این الگوریتم متوقف شده، بلکه چون همیشه فعال است. پنگوئن حالا بخشی از سیستم عصبی گوگل است؛ سیستمی که به‌صورت مداوم لینک‌ها را ارزیابی می‌کند و تصمیم می‌گیرد کدام رأی اعتماد معتبر است و کدام باید نادیده گرفته شود.

اشتباهات رایج درباره الگوریتم پنگوئن؛ وقتی شایعه‌ها از خود الگوریتم خطرناک‌ترند

الگوریتم پنگوئن شاید یکی از بدفهمیده‌شده‌ترین الگوریتم‌های گوگل باشد. ترکیب به‌روزرسانی‌های متعدد، تغییر رفتار الگوریتم در طول زمان و انتشار اطلاعات غیررسمی از منابع نامعتبر، باعث شده تصورات غلطی شکل بگیرد که در عمل می‌توانند آسیب‌شان از خود پنگوئن بیشتر باشد. بسیاری از افت رتبه‌ها نه به‌خاطر پنگوئن، بلکه به‌دلیل واکنش‌های اشتباه مدیران سایت به پنگوئن اتفاق می‌افتد.

اشتباه اول: پنگوئن یک «جریمه» است.

پنگوئن جریمه دستی نیست و چیزی به نام «پنالتی پنگوئن» به شکل کلاسیک وجود ندارد. پنگوئن بخشی از هسته اصلی الگوریتم گوگل است و کارش تنظیم وزن لینک‌هاست، نه صدور حکم تنبیهی. در بسیاری از موارد، لینک‌های مخرب صرفاً بی‌اثر می‌شوند و سایت سقوط می‌کند چون دیگر از مزیت لینک‌های مصنوعی بهره نمی‌برد، نه به‌خاطر اینکه جریمه شده باشد.

اشتباه دوم: گوگل در صورت مشکل، به شما اطلاع می‌دهد.

گوگل برای اثر الگوریتم پنگوئن هیچ اعلان مستقیمی ارسال نمی‌کند. سرچ کنسول تنها در مورد جریمه‌های دستی اطلاع‌رسانی می‌کند، نه الگوریتمی. بنابراین اگر افت رتبه‌ای بدون هشدار رخ داده، نباید منتظر پیام از گوگل باشید؛ تشخیص این موضوع کاملاً به تحلیل خودتان وابسته است.

اشتباه سوم: Disavow تنها راه نجات است.

ابزار Disavow یک چوب جادویی نیست. اگرچه می‌تواند لینک‌های مخرب را بی‌اثر کند، اما تمرکز افراطی روی حذف لینک‌ها، بدون ساخت لینک‌های سالم، نتیجه مطلوبی نمی‌دهد. پنگوئن به نسبت لینک‌های سالم به لینک‌های مخرب نگاه می‌کند. در بسیاری از موارد، کسب لینک‌های طبیعی، مرتبط و معتبر می‌تواند سریع‌تر از حذف کورکورانه لینک‌ها، اعتماد گوگل را بازسازی کند.

اشتباه چهارم: رهایی از اثر پنگوئن غیرممکن است.

این تصور کاملاً اشتباه است. درست است که بهبود وضعیت زمان‌بر است، اما غیرممکن نیست. سایت‌هایی که هم‌زمان لینک‌های مخرب را مدیریت کرده‌اند و روی لینک‌سازی طبیعی سرمایه‌گذاری کرده‌اند، توانسته‌اند جایگاه خود را بازپس بگیرند—به‌ویژه بعد از Real-time شدن پنگوئن.

اشتباه پنجم: پنگوئن کل سایت را نابود می‌کند.

در نسخه‌های قدیمی‌تر، این اتفاق ممکن بود؛ اما امروز پنگوئن صفحه‌محور عمل می‌کند. یعنی فقط صفحاتی که لینک‌سازی غیرطبیعی دارند تحت تأثیر قرار می‌گیرند. البته از آن‌جا که اعتبار دامنه از صفحات تغذیه می‌شود، افت چند صفحه مهم می‌تواند اثر زنجیره‌ای روی کل سایت بگذارد—و همین موضوع باعث این سوءبرداشت شده است.

اشتباه ششم: پنگوئن گاهی فعال می‌شود، نه همیشه.

این تصور مربوط به دوران قبل از ۲۰۱۶ است. امروز پنگوئن به‌صورت لحظه‌ای (Real-time) فعال است؛ یعنی تغییرات لینک‌سازی شما تقریباً بدون فاصله زمانی تحلیل می‌شوند. نه نیازی به انتظار چندماهه هست و نه فرصتی برای مخفی‌کاری.

اشتباه هفتم: پنگوئن سایت‌های وردپرسی یا صنایع خاص را هدف می‌گیرد.

هیچ مدرک معتبری برای این ادعا وجود ندارد. پنگوئن به CMS یا حوزه کاری شما کاری ندارد؛ فقط به الگوی لینک‌سازی نگاه می‌کند. اگر لینک‌ها غیرطبیعی باشند، مهم نیست سایت فروشگاهی باشد یا شرکتی، وردپرسی باشد یا اختصاصی.

در نهایت، بزرگ‌ترین اشتباه درباره الگوریتم پنگوئن این است که آن را یک دشمن بدانیم. پنگوئن دشمن سایت‌هایی نیست که اشتباه می‌کنند؛
دشمن سایت‌هایی است که اشتباه را آگاهانه تکرار می‌کنند.

اگر لینک‌سازی را طبیعی، تدریجی و بر پایه اعتبار واقعی انجام دهید، پنگوئن نه‌تنها تهدید نیست، بلکه تبدیل به یک فیلتر حمایتی برای شما خواهد شد

آیا بازگشت رتبه بعد از ضربه پنگوئن واقعاً ممکن است؟

یکی از پرتکرارترین سؤال‌ها بعد از برخورد با الگوریتم پنگوئن این است: «همه لینک‌های اسپم را پاک کرده‌ام، پس چرا رتبه‌ها برنمی‌گردند؟»
واقعیت اینجاست که بازگشت رتبه همیشه ممکن است، اما همیشه برابر با بازگشت به گذشته نیست. در بسیاری از موارد، جایگاه‌هایی که سایت‌ها از دست می‌دهند، اساساً جایگاه‌های طبیعی نبوده‌اند؛ بلکه با تکیه بر لینک‌های مشکوک، شبکه‌های لینک‌سازی یا انکرتکست‌های دست‌کاری‌شده به‌دست آمده‌اند. وقتی این لینک‌ها حذف یا بی‌اثر می‌شوند، گوگل چیزی برای «برگرداندن» نمی‌بیند.

دلایل متداولی که باعث می‌شود بعد از پاکسازی لینک‌ها همچنان خبری از بهبود نباشد، معمولاً به چند عامل برمی‌گردد:
گاهی لینک‌های مخرب به‌اندازه کافی حذف یا Disavow نشده‌اند، گاهی تمرکز صرفاً روی حذف بوده و هیچ تلاشی برای ساخت لینک‌های طبیعی و معتبر انجام نشده، و در بعضی موارد اصلاً مشکل اصلی از لینک‌ها نبوده و جای دیگری از استراتژی سئو آسیب دیده است. پنگوئن فقط لینک‌ها را می‌سنجد، اما افت رتبه می‌تواند دلایل ترکیبی داشته باشد.

نکته مهم‌تر این است که حتی در صورت «بخشش» گوگل، نباید انتظار معجزه داشت. اگر رتبه‌های قبلی با لینک‌سازی غیرطبیعی به‌دست آمده باشند، منطقی نیست که بعد از اصلاح، همان جایگاه‌ها دوباره تکرار شوند. آنچه برمی‌گردد، جایگاه واقعی و پایدار سایت است؛ نه رتبه‌ای که با ریسک و تقلب ساخته شده باشد.

مسیر درست رهایی از اثر الگوریتم پنگوئن

خوشبختانه الگوریتم پنگوئن بن‌بست نیست. رهایی از اثر آن نیازمند پاکسازی هوشمندانه، نه کورکورانه است. اولین قدم، دسترسی به یک تصویر کامل از وضعیت لینک‌هاست؛ یعنی بررسی دقیق همه بک‌لینک‌ها از طریق سرچ کنسول و ابزارهای تحلیلی. در این مرحله باید لینک‌های مشکوک، بی‌کیفیت و غیرمرتبط شناسایی شوند، نه اینکه همه لینک‌ها یک‌جا قربانی شوند.

در گام بعد، لینک‌هایی که امکان حذف مستقیم آن‌ها وجود دارد باید واقعاً حذف شوند. اما برای لینک‌هایی که کنترلی روی آن‌ها ندارید، ابزار Disavow راه‌حل نهایی است؛ ابزاری که به گوگل می‌گوید این لینک‌ها نباید در ارزیابی اعتبار سایت شما در نظر گرفته شوند. با این حال، استفاده افراطی از Disavow می‌تواند به از دست رفتن لینک‌های ارزشمند هم منجر شود اشتباهی که در سال‌های ابتدایی پنگوئن بارها تکرار شد.

اما مهم‌ترین بخش ماجرا معمولاً نادیده گرفته می‌شود: ساخت اعتماد جدید. حذف لینک‌های بد بدون ساخت لینک‌های خوب، مثل خالی کردن یک مخزن بدون پر کردن دوباره آن است. سایت‌هایی که موفق به بازیابی شده‌اند، هم‌زمان با پاکسازی، روی لینک‌سازی طبیعی، محتوای قابل لینک گرفتن و ارتباطات واقعی تمرکز کرده‌اند. همین تعادل است که به گوگل نشان می‌دهد مسیر سایت تغییر کرده است.

در نهایت، بازگشت رتبه بعد از پنگوئن یک فرآیند تدریجی است، نه یک دکمه جادویی. هرچه اصلاحات شما منطقی‌تر، صبورانه‌تر و طبیعی‌تر باشد، شانس بازگشت به جایگاهی واقعی، امن و ماندگار بیشتر خواهد بود جایگاهی که این بار پنگوئن دلیلی برای حذف آن نخواهد داشت.

وقتی اعتماد، معیار اصلی دیده‌شدن می‌شود

الگوریتم پنگوئن در تمام این مسیر یک پیام ثابت داشته است: لینک‌سازی دیگر راه میان‌بُر نیست، بلکه آزمون اعتماد است. از روزی که پنگوئن متولد شد تا امروز که به‌صورت لحظه‌ای در هسته گوگل فعال است، منطقش تغییری نکرده؛ لینک‌هایی که طبیعی، مرتبط و حاصل اعتبار واقعی باشند، تقویت می‌شوند و لینک‌هایی که با اجبار، خرید یا دست‌کاری ساخته شده‌اند، دیر یا زود بی‌اثر خواهند شد. بررسی وظیفه پنگوئن، به‌روزرسانی‌ها، اشتباهات رایج و مسیر بازگشت رتبه نشان می‌دهد موفقیت پایدار در سئو، نه با تعداد لینک، بلکه با کیفیت رابطه‌ها ساخته می‌شود.

اگر لینک‌سازی برای شما هنوز پرریسک، مبهم یا نگران‌کننده است، احتمالاً به یک نگاه حرفه‌ای و استراتژیک نیاز دارید. خدمات سئو و لینک‌سازی اصولی دقیقاً با همین هدف طراحی می‌شوند: ساخت اعتبار واقعی، مدیریت ریسک پنگوئن و ایجاد رشدی که وابسته به ترفندهای کوتاه‌مدت نباشد. اگر می‌خواهید بدانید وضعیت فعلی لینک‌های سایت شما از نگاه پنگوئن چگونه است یا قصد دارید مسیر امن‌تری برای رشد انتخاب کنید، پیشنهاد می‌کنیم از صفحات خدمات ما بازدید کنید یا برای دریافت مشاوره اقدام کنید.

ستایش عبدی -متخصص سئو و طراح سایت

به سئو و تولید محتوا علاقه زیادی دارم و از ساختن محتوایی که هم مفید باشد و هم باعث رشد واقعی کسب‌وکارها شود لذت می‌برم. برای من، سئو فقط یک مهارت نیست؛ راهی است برای دیده‌شدن، پیشرفت و ساختن مسیر توسعه برندها در دنیای دیجیتال. باور دارم وقتی به رشد دیگران کمک می‌کنیم، خودمان هم چند قدم جلوتر می‌رویم.